“ก่อนที่ Coron จะถือกำเนิดขึ้น ผมรู้สึกเหมือนชีวิตติดอยู่กับที่ เหมือนมีปัญหาอะไรบางอย่าง” วีหัวเราะ “แต่พอเริ่มออกแบบ Coron ผมก็เริ่มมองเห็นหนทางข้างหน้า นั่นเป็นเหตุผลที่ผมอยากให้ Coron เป็นตัวแทนของความสุข”
เราได้พบกับ Vii ศิลปินผู้อยู่เบื้องหลังผลงานชิ้นนี้ โครอน, ในช่วงเวลาที่เส้นทางข้างหน้าของเธอดูขรุขระ ไม่ราบเรียบ และเต็มไปด้วยคำถามมากมาย. เด็กหญิงหัวไอศกรีมผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยนโค้งเว้าซ่อนความน่ารักเอาไว้มากกว่าแค่รูปลักษณ์ภายนอก แท้จริงแล้วเธอคือตัวแทนเงียบๆ ของความฝันส่วนตัว ซึ่งวีได้แบ่งปันให้เราได้สัมผัสเป็นครั้งแรก.
เด็กที่รักการ์ตูน
เมื่อถูกถามว่าเธอเป็นอย่างไรในวัยเด็ก วีตอบโดยไม่ลังเลเลยว่า “ฉันชอบการ์ตูนค่ะ”
เทเลทับบี้ส์, โอจามาโจ โดเรมิ, เดอะ พาวเวอร์พัฟ เกิร์ลส์, นารูโตะ, รีบอร์น – เหล่านี้คือรายการโปรดของวีในวัยเด็ก เช่นเดียวกับเด็ก ๆ ในยุคเดียวกัน เธอตื่นนอนแต่เช้าเพื่อมานั่งดูทีวี.
“ช่วงเช้าเป็นเวลาที่ฉันจะได้ครองทีวี ดังนั้นแม่ของฉันจึงมักจะดูทีวีกับฉันด้วย” เธอนึกย้อนไป.
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เธอโดดเด่นคือ การที่การ์ตูนกลายเป็นประตูสู่การวาดภาพ. วีเริ่มวาดภาพตัวละครที่เธอเห็นในมังงะ – ดวงตากลมโตน่ารักในสไตล์ยอดนิยมในยุคนั้น เมื่อเธอโตขึ้น เธอกลายเป็นแฟนเคป็อปและหันมาวาดภาพแฟนอาร์ตสไตล์จิบิ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เธอจำได้ว่าเป็นช่วงที่เธอวาดรูปมากที่สุด.
ความฝันที่ชัดเจนยิ่งขึ้นในห้วงเวลาที่มืดมิด
เพื่อทำความเข้าใจว่าโคโรนถือกำเนิดขึ้นมาได้อย่างไร เราต้องย้อนกลับไปยังจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตของวี – ระหว่าง ทำในสิ่งที่เธอรัก และ การหาเลี้ยงชีพ.
ช่วงหนึ่ง วีเคยทำงานเป็นบาริสต้าในเชียงใหม่ ก่อนที่จะได้รับโอกาสช่วยขายสินค้าในงานศิลปะที่กรุงเทพฯ ซึ่งนำไปสู่บทบาทผู้ช่วยนักวาดภาพประกอบในโครงการหนึ่ง เธอลาออกจากงาน เก็บกระเป๋า และย้ายกลับไปกรุงเทพฯ.
แต่ในที่สุดโครงการก็ล้มเหลว ปัญหาเรื่องการชำระเงินเกิดขึ้น และวีพบว่าตัวเองต้องตั้งคำถามกับทุกสิ่งทุกอย่าง: เธอควรเลือกความสุขหรือรายได้? ถ้าเธอต้องการทั้งสองอย่าง เธอควรทำอย่างไร? และเธอควรเริ่มต้นจากตรงไหน?
คำถามเหล่านั้นทำให้เธอหวนนึกถึงความฝันเก่าๆ นั่นคือการเปิดร้านกาแฟ.
แต่ไม่ใช่คาเฟ่ธรรมดาๆ นะ เป็นคาเฟ่แห่งหนึ่ง คาเฟ่ตัวละคร.
คาเฟ่ตัวละคร: ความฝันร่วมกันของวีและโคโรน
วีอธิบายวิสัยทัศน์ของเธอให้เราฟัง:
“ฉันอยากออกแบบตัวละครที่คนรู้จัก เมื่อฉันพร้อมเปิดคาเฟ่ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งความฝันของฉัน ฉันจะใช้ตัวละครนั้นเป็นมาสคอตหลัก คาเฟ่ทั้งหมดจะหมุนรอบตัวละครนั้น เหมือนกับการก้าวเข้าไปในโลกของพวกเขา”
ตัวละครนั้นกลายเป็น โครอน – เด็กหญิงตัวน้อยที่มีหัวเป็นไอศกรีมหลากรสชาติ. ตั้งแต่รสชาติคลาสสิกอย่างวานิลลา ช็อกโกแลต และสตรอว์เบอร์รี ไปจนถึงรสชาติแปลกใหม่ เช่น มิลค์กี้ซีซอลท์ ช็อกโกแลตมิ้นต์ (ซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันอย่างมาก!) และโคลเวอร์ ไม่ว่าจะเป็นรสชาติใด โคโรนก็ยังคงรักษาสีพาสเทลอันเป็นเอกลักษณ์ ความน่ารักอ่อนโยน และเสน่ห์ที่ยากจะต้านทานเอาไว้ได้อย่างครบถ้วน ความอร่อย (ถึงแม้ว่าเธอจะกินไม่ได้ก็ตาม)
“โคโรนจัง”: ชื่อที่เกิดจากการค้นหา
เราสงสัยว่าทำไมหัวของโคโรนถึงมีรูปร่างเหมือนไอศกรีม.
“ฉันชอบทำขนมและของหวาน” วีกล่าว “ก่อนที่จะมาวาดไอศกรีม ฉันเคยลองวาดเค้กและของหวานอื่นๆ มาก่อน แต่ไอศกรีมเป็นสิ่งที่วาดได้ง่ายที่สุด เพราะมันมีรูปทรงที่ชัดเจน”. ฉันไม่ค่อยถนัดเรื่องที่ซับซ้อนเท่าไหร่ ดังนั้นฉันจึงอยากได้อะไรที่เข้าใจง่ายๆ”
ดีไซน์ของ Coron น่ารัก เรียบง่าย และคลาสสิก เหมือนไอศกรีม แต่มีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ Vii จงใจใส่เข้าไป รอยยิ้มนั้นพัฒนามาจากตัวอักษร วี, และด้านหลังศีรษะของเธอมีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ คือไอศกรีมที่กำลังละลาย.
แม้แต่ชื่อก็เช่นกัน โครอน มีที่มาที่เรียบง่าย วีหัวเราะขณะอธิบายว่าเธอค้นหา "ชื่อขนมหวานน่ารักๆ" ทางออนไลน์ และดัดแปลงชื่อที่เธอชอบ.
“ผมจำต้นฉบับไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ ผมจำได้แค่ว่ามันขึ้นต้นด้วยตัว C และ O”
โครอนในฐานะของเล่นศิลปะ
ปัจจุบัน Coron มีให้เลือกทั้งแบบคลาสสิกและแบบพิเศษ ส่วนที่ "พิเศษ" นั้นอยู่ที่ขนาดที่เล็กเพียง 11 เซนติเมตร และรายละเอียดการถักโครเชต์ – เหมือนหมวกหรือเครื่องประดับศีรษะ – ที่ดูคล้ายกับท็อปปิ้งไอศกรีม.
วีเล่าให้เราฟังว่าการตอบรับนั้นดีเกินกว่าที่เธอคาดไว้มาก จนถึงขั้นทำให้เธอร้องไห้ บูธแต่ละแห่งที่เธอไปร่วมกิจกรรมทำให้เธอได้พบกับผู้คนใหม่ๆ ที่ค่อยๆ กลายเป็นแฟนคลับตัวยง ติดตามโคโรนอย่างใกล้ชิดมากขึ้นทุกครั้งที่เธอไปปรากฏตัว.
คำกล่าวอำลา
“โปรดติดตาม Coron บนโซเชียลมีเดียนะคะ” วีกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ตอนนี้ฉันกำลังร่วมงานกับพันธมิตรหลายราย และฉันจะกลับมาทำของเล่นศิลปะขนาด 10 เซนติเมตรแบบดั้งเดิมอีกครั้ง เพราะมีหลายคนเรียกร้องเข้ามาค่ะ”
สำหรับพวกเราแล้ว เราทำได้เพียงเฝ้ามองการเดินทางของเธอด้วยกำลังใจอย่างเงียบๆ ทั้งการเติบโตของตัวละครโคโรนและความฝันของวีที่จะมีคาเฟ่ตัวละครเป็นของตัวเอง พวกเขารู้สึกเหมือนเป็นสองความฝันที่ก้าวไปข้างหน้าเคียงข้างกันอย่างงดงาม.
